VAKİT İKİNDİ . . .

Gün ihtiyarladı. GÜneş solgun rengini bırakıyor güller üstüne. Zaman ırmağı ikindinin çağlayanından dökülüyor şimdi. Ayrılığı söylüyor hece
hece. Hüzün renkli bulutlar sardı göğü. Güneşin saltanatı bitmek üzere.

Zevale doğru akıyor ışıklar. Hatırla ki sen de bir ömrün ikindisinde yürüyorsun. Tenin soluyor. Gözlerinin feri çekiliyor. Yüzünü bu
dünyadan çevirmeye hazırlanıyorsun. Öbür kıyısındasın artık hayat nehrinin. BUNDAN SONRA VADİ YOK ARTIK SANA ZAMANIN. Yokuş aşağı akıyor kalbin. Güz yaprakları gibi. Hem dalındasın hayat ağacının, hem de düşmeye hazırsın.

Rüzgarı bekliyor gibisin. Hayatla bağların zayıflıyor. İnceldiği yerden kopmaya hazırsın. Sensizliğe alışıyor sevdiklerin. TERKETTİĞİN YERDE O
KADAR DA BOŞLUK BIRAKMIYORSUN. Daha az yer kaplıyorsun dünyada.

Vakit ikindi… Kalbini kanatıyor kuru gül yaprakları. Tutunacak dal arıyor gibisin zamana karşı. Zamanın hükmü ağırlaşıyor üzerinde. Gün
daha kısa geliyor artık. “Yemin olsun ki ikindi vaktine, hüsrandadır insan.” Şimdi anlıyorsun. Çünkü yokuş aşağı akıyorsun. Dalından kopuyorsun.
Hoyrat bir rüzgar artık zaman. Geriye kalan ancak iman. Şimdi ikindi vakti… Secdeye koy alnını. Eğil zamanın sahibinin önünde. O’na konuş,
dualarını fısılda. Sonsuzluğa tutun hece hece.

1 Yorum

  1. Engin said,

    Kasım 17, 2008 4:29 pm

    guzell bi paylaşım tşkler


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: