VAKİT ÖĞLE . . .

Gün ortası. Dünya telaşındasın. İşler yoğun. Yarım kalmış ne kadar iş var!Sanki sensiz yürümüyor hiç birşey. Sanki sen olmasan işler yarım kalacak, belki hiç başlamayacak. Ne kadar çok vazgeçilmezin var ve ne
kadar da vazgeçilmezsin!

Oysa DÜNYA SENİ PEK UMURSAMIYOR. Sessizce akıp gitmekte sonsuz uzayda. Telaşlarına inat, uzakta bir kelebek yavaşça kozasından çıkmakta. Ötelerde bir insan son nefesini vermekte sessizce. Bir bebek ilk kez
gülümsemekte annesine…

Vakit öğle… güneş göğün en yüksek noktasında. Tıpkı gençliğin gibi. Şimdi gün de bir delikanlı. Heyecanlı ve telaşlı… Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi, sanki hiç akşam olmayacakmış gibi…

Güneş asıl şimdi batmaya başladı. Zirveye erişen herkes gibi o da alçalmaya başladı. Unutma ki senin ömrünün zevali de gençliğinde başlıyor. Bilirsin ki gün akşamlıdır, bilirsin ki yazın sonu hazandır.

Vakit öğle… O kadar gürültü var ki ortalıkta… KALBİNİN SESİNİ DUYAMIYORSUN BİLE… Ruhunun sonsuza uzanan emellerine kör olmak üzeresin. Telaşların arasından sıyrıl, ruhuna yer ayır. Ebedi sukunete hazırla
kendini. Kalbini sonsuzluğa bitiştir. Alnını secdeye değdir.

Senai Dermirci

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: